Kryzys w relacji, doświadczenie przemocy, rozstanie czy długotrwałe funkcjonowanie w relacji opartej na lęku, podporządkowaniu lub zależności mogą silnie wpływać na poczucie bezpieczeństwa, własnej wartości i sprawczości.

Doświadczenie przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej czy ekonomicznej może prowadzić do przewlekłego napięcia, poczucia zagrożenia, bezradności lub emocjonalnego odcięcia. Szczególnie trudne mogą być sytuacje, w których osoba przez długi czas rezygnuje z własnych potrzeb i granic, próbując utrzymać ważną dla siebie relację.

W takich sytuacjach interwencja kryzysowa koncentruje się przede wszystkim na przywróceniu poczucia bezpieczeństwa, uporządkowaniu aktualnej sytuacji i znalezieniu możliwych sposobów radzenia sobie z kryzysem. Ważnym elementem może być również rozpoznanie zasobów i obszarów, w których potrzebne jest dodatkowe wsparcie.

Jeżeli trudności wynikają z wcześniejszych doświadczeń traumatycznych lub utrwalonych wzorców relacyjnych, możliwe jest również dalsze przyglądanie się ich wpływowi na obecne funkcjonowanie. Taka praca wymaga jednak odpowiedniego czasu i nie zawsze mieści się w formule interwencji kryzysowej.

Dowiedz się więcej